هوشنگ

هوشنگ از یک سؤال ساده شروع شد؛ چرا دسترسی به ابزارهای قدرتمند هوش مصنوعی برای فارسی‌زبان‌ها هنوز این‌قدر سخت، پراکنده و غیربومی است؟ زمانی که موج جدید AI دنیا را تغییر می‌داد، حس می‌کردم بخش بزرگی از کاربران ایرانی هنوز باید بین ابزارهای پیچیده، فیلترشده یا غیرسازگار با زبان فارسی سرگردان باشند. همین کنجکاوی و دغدغه باعث شد ساخت هوشنگ را شروع کنیم.

در مسیر توسعه، هدف فقط ساخت یک چت‌بات نبود. می‌خواستیم چیزی بسازیم که بتواند بخشی از فرایند فکر کردن، تحلیل کردن و ساختن را برای آدم‌ها ساده‌تر کند. از تولید محتوا و تحلیل فایل گرفته تا جستجوی عمیق، تولید تصویر و ویدئو، کدنویسی، حافظه هوشمند و حتی مدل‌های متنوع AI؛ همه کم‌کم تبدیل شدند به قطعات یک اکوسیستم بزرگ‌تر.

برای من، هوشنگ بیشتر از یک محصول تکنولوژی بود؛ تجربه‌ای بود درباره اینکه چطور می‌شود فاصله‌ی بین انسان و تکنولوژی را کمتر کرد. هر بار که می‌دیدم یک دانشجو سریع‌تر تحقیق می‌کند، یک تیم محتوایی راحت‌تر ایده می‌گیرد یا یک کاربر عادی برای اولین بار با AI ارتباط برقرار می‌کند، حس می‌کردم داریم بخشی از آینده‌ی فارسی را بازنویسی می‌کنیم.

هوشنگ هنوز برای من یک پروژه‌ی تمام‌شده نیست؛ بیشتر شبیه یک موجود زنده است که هر روز با کنجکاوی کاربرانش رشد می‌کند.